Verpleeg Thuis

Willemijn van der Werf

Mijn oma, Gonnie van der Werf (88 jaar), lijdt aan dementie. Na het overlijden van mijn opa drie jaar geleden, begonnen de symptomen van deze aandoening steeds duidelijker te worden. Het contact met mijn oma wordt steeds moeilijker en zij gaat een leven tegemoet waarin zij zelf niet altijd weet waarom ze bepaalde dingen doet. 

”Zei opa zelf dat hij dood was? Ik riep hem al iedere keer.” 

Hoewel dementie een van de grootste oorzaken van overlijden onder vrouwen in Nederland is, is de zorg voor deze aandoening helaas nog beperkt. Op een gegeven moment is thuis wonen niet meer mogelijk, maar het vinden van een verzorgingstehuis is moeilijk vanwege de lange wachtrijen. Dit maakt het lastig voor de omgeving van mensen met dementie.

Wij zien mijn oma achteruitgaan, onzeker worden en haar trots en passies verliezen door deze aandoening. Zo was ze altijd heel verzorgd, met iedere dag een andere outfit en ging ze wekelijks naar de kapper. Nu bezoekt ze de kapper sporadisch en gelooft ze dat alleen het colbertje dat ze op de foto’s draagt van haar is, waardoor ze deze elke dag draagt. Er ontstaan ook veel andere situaties in huis omdat ze nergens terecht kan. Ik heb mijn oma in deze situaties vastgelegd met als doel om aandacht te vragen voor een groot maatschappelijk probleem: het gebrek aan zorg voor mensen met dementie.

Naast foto’s heb ik ook een video gemaakt waarin we samen een gesprek voeren. Dit gesprek gaat over familie relaties. Deze heeft zij helaas ook niet meer duidelijk waardoor gesprekken hierover voeren lastig zijn… Benieuwd naar de video? Bekijk hem hieronder. 

  

Top