De mensen achter Maasland
Bruno Driessen en Lisa Kirkenier
In een rustige hoek van Oss ligt Dierenopvang Maasland, een plek waar jaarlijks honderden honden en katten worden opgevangen. De opvang werkt nauw samen met de dierenambulance en tientallen gastgezinnen in de omgeving en biedt vooral een tijdelijk thuis aan zwerfdieren. Ook vangt de opvang dieren op waarvan de eigenaren, om welke reden dan ook, niet langer voor ze kunnen zorgen. De dagelijkse verzorging wordt gedaan door een kleine vaste kern van medewerkers. Een grote, diverse groep vrijwilligers neemt daarnaast veel taken op zich. Tussen hen bevinden zich mensen met uiteenlopende achtergronden, persoonlijke uitdagingen en levensverhalen. Maar juist door die diverse groep vinden zij hier een plek waar ze kunnen bijdragen, groeien en tot rust komen.
De omgeving
De opvang draait op een indrukwekkende vrijwilligersgroep van zo’n 65 mensen. Sommigen zijn er wekelijks drie dagen, anderen komen eens per maand. Wat hen bindt is de liefde voor dieren en de behoefte om iets te betekenen. Het werk in de opvang is duidelijk, praktisch en gestructureerd, precies wat veel vrijwilligers helpt. Schoonmaken, voeren, wandelen, socialiseren, tuinwerk: alles gebeurt in een concreet kader. Meestal worden deze taken individueel uitgevoerd, op eigen tempo, zonder druk of oordeel. Hierdoor ontstaat een veilige omgeving waarin iedereen zichzelf kan zijn.
Niet alleen vrijwilligerswerk
Voor velen is dit meer dan vrijwilligerswerk. Het is een manier om het dagelijks leven hanteerbaarder te maken. Zoals voor Tamara (44), hoogbegaafd en met de diagnose autisme. Zij merkte na haar studie dat het reguliere werkveld, waarin ze veel op zichzelf aangewezen werd, niet bij haar paste. In deze opvang vond ze precies wat ze nodig had: een duidelijke structuur, regels en een plek om bezig te zijn. Tamara voelt zich hier thuis, omgeven door collega’s die haar begrijpen en dieren die haar lijken te voelen. Ze is er sinds 2011 vrijwilliger en iedere week opnieuw vindt ze hier het gevoel dat ze ertoe doet.
Betekenisvol blijven
Voor Jolande, Willie, Toos en Janny betekent vrijwilligerswerk bij Dierenopvang Maasland actief blijven na hun werkzame leven. Jolande vond hier opnieuw het contact met dieren dat ze miste. Willie verruilde, na 48 jaar gewerkt te hebben in de bouw, het stilzitten voor dankbaar en praktisch werk. Toos kwam zeven jaar geleden uit verveling binnen, maar bleef vanwege haar vertrouwde band met dieren. Deze spelen namelijk al van jongs af aan een grote rol in haar leven. Janny werkt inmiddels acht jaar bij de opvang en kiest bewust voor werk met haar handen. Haar creatieve manier van kijken en maken sluit aan bij de tastbare werkzaamheden in de opvang. Samen laten zij zien dat met pensioen gaan niet het einde hoeft te zijn van betrokkenheid en betekenisvol bezig zijn.
Tussen de dieren
Ook via de dagbesteding vinden vrijwilligers hun weg naar Dierenopvang Maasland. Nina is vaste begeleider bij dagbesteding ‘Ons Plekske’ in Vinkel en komt wekelijks samen met Lonneke (24) naar de opvang. Lonneke heeft epilepsie en kan hier in een veilige, rustige omgeving met dieren werken. Daarnaast bezoekt Nina eens in de twee weken met een grotere groep jongeren de dierenopvang. Vanuit haar achtergrond als docent in het
speciaal onderwijs begeleidt Nina deze diverse groep jongeren. De groep bestaat onder andere uit jongeren met autisme, syndroom van down, ADHD en epilepsie. De jongeren zijn naast de opvang ook actief op een boerderij, een manege en in de horeca van een ouderencentrum. Dat dieren een verbindende rol spelen is vanzelfsprekend: ook op de dagbesteding zelf zijn een hond en een kat aanwezig.
Een vertrouwde rol
Misschien wel het meest opvallend is de rol van vrijwilligers zoals Thomas (27). Hij werd vanuit een autismeorganisatie aangemoedigd om zich verder te ontwikkelen. Zijn fascinatie voor gedrag, psychologie en observatie maakt hem uitermate geschikt voor het tam maken van angstige katten. Met geduld, zachtheid en een zowat therapeutische benadering helpt hij dieren de overstap te maken van angst naar vertrouwen. Zijn werk is niet altijd zonder risico, krassen en verwondingen horen erbij, maar de beloning is groot. De ene kat die voorheen altijd vluchtte, durft nu te ontspannen. “Dat je die muur ziet neergaan,” zegt hij. “Dan weet je: het harde werk was niet voor niets”.
Diverse verhalen op één plek
Zo komen er in Dierenopvang Maasland talloze verhalen samen. Jongeren vanuit een dagbesteding, mensen die houvast zoeken, mensen die verwerking nodig hebben en mensen die simpelweg rust vinden tussen dieren die zelf ook veel hebben meegemaakt. De opvang biedt structuur, duidelijkheid en ruimte om zelfvertrouwen op te bouwen. Het is een plek waar mens en dier elkaar versterken.
Authentiek samenzijn tussen mens en dier
Deze fotoserie brengt de bijzondere wisselwerking in beeld: portretten van vrijwilligers in hun eigen omgeving binnen de opvang, gecombineerd met momenten waarop ze werken, zorgen, observeren en verbinden. Geen perfecte heldenverhalen, maar eerlijke ontmoetingen tussen mensen met een rugzakje en dieren met een verhaal. Hier, in de stilte van het bos en het zachte gepur vanuit de kattenverblijven, vinden ze elkaar. Juist in dat samenzijn blijkt hoe waardevol het is om ergens nodig te zijn en vooral te ervaren dat je ertoe doet.
Dit verhaal is verteld door:
